''Δόγμα Χότζα'' και στα καύσιμα

Έρχονται μειώσεις στα καύσιμα, πανηγυρίζει το Έθνος. Καλοδεχούμενες, λέμε εμείς, αλλά για άλλη μια φορά το θέμα μας φέρνει στο νου εκείνη τη γνωστή ιστορία της καλύβας του Χότζα.
Ένας φτωχός άνθρωπος, λέει μια εκδοχή της ιστορίας, πήγε στο Χότζα να τον συμβουλευτεί για το τι θα μπορούσε να κάνει για να μη στριμώχνεται η πολυμελής οικογένειά του- το ζευγάρι και οκτώ παιδιά- στη μικρή καλύβα του. Ο Χότζας τον συμβούλεψε να βάλει στην καλύβα και το γαϊδούρι. Και ενώ η αγανάκτηση του ανθρωπάκου μεγάλωσε καθώς στο στριμωξίδι προστέθηκαν οι κλωτσές και τα γκαρίσματα του γαϊδάρου, ο Χότζας του είπε να βάλει στην καλύβα και την αγελάδα. Νέα αγανάκτηση, ασφυκτική πλέον η κατάσταση, καθώς προστέθηκαν τα μουγκανητά και οι σβουνιές (σ.σ. περιττώματα) της αγελάδας). Στον εξαγριωμένο άνθρωπο ο Χότζας έδωσε τη συμβουλή να βάλει στην καλύβα και το σκύλο. Στα γκαρίσματα και τα μουγκανιτά προστέθηκαν και τα γαυγίσματα. Χάος...
Και μετά, βγάλε έξω το σκύλο, συμβούλεψε τον εκτός εαυτού ανθρωπάκο ο Χότζας.
Την άλλη μέρα ο φτωχός άνθρωπος έτρεξε στο Χότζα λάμποντας από χαρά.
-Είσαι σοφός άνθρωπος. Τώρα όλοι χωράμε άνετα στην καλύβα, του είπε ξεχυλίζοντας από ευγνωμοσύνη.Και η αγελάδα και ο γάιδαρος και περισσεύει τόσος χώρος και για μας. Κοίτα που νομίζαμε τόσο καιρό ότι το καλύβι μας είναι απλόχωρο!

Και ο Χότζας απέκτησε άλλον έναν θαυμαστή, έναν πιστό πελάτη και δέκα εν δυνάμει ψήφους, για να φέρουμε την ιστορία στη σημερινή πραγματικότητα. Για το αν πήρε και ''φακελάκι'' από τον ευτυχή, πλέον, άνθρωπο, η ιστορία δεν μας λέει τίποτε σχετικό.

Έτσι, λοιπόν, και με τα καύσιμα. Αφού πρώτα μας ανέβασαν με τους φόρους την τιμή στα ουράνια, τώρα- λέει το Έθνος- θα φέρει η κυβέρνηση νομοθετική ρύθμιση, με βάση την οποία η τιμ΄ητης βενζίνης θα μειωθεί κάποια λεπτά, 4-5; κάπου εκεί και ίσως και πολύ είπαμε.
Δηλαδή, η μέση τιμή της αμόλυβδης από 1,694 ευρώ (στοιχεία του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, 25 Ιανουαρίου), άντε με την ''χατζηδάκια'' παρέμβαση να μειωθεί στα 1,65 ευρώ. Και όλοι θα κάνουμε κωλοτούμπες από τη χαρά μας, ξεχνώντας ότι προ μνημονίου η αντίστοιχη τιμή ήταν γύρω στο ένα ευρώ.
Τα πράγματα είναι απλά. Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας:
-Στις 25 Ιανουαρίου η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης ήταν 1,694 ευρώ και αναλύεται ως εξής:

• Τιμή διυλιστηρίου 0,628 ευρώ, το 37,07% της λιανικής.
• Φόροι και δασμοί 1,001 ευρώ, το 59,09% της λιανικής.
• Περιθώριο κέρδους εταιρειών και πρατηρίων 0,065 ευρώ, το 3,84% της λιανικής.

Δηλαδή, με απλά λόγια, ακόμη και αν μηδενιστεί το κέρδος των εταιρειών και των πρατηρίων (εδώ γίνεται η παρέμβαση του υπουργείου), η τιμή της βενζίνης θα μειωθεί το μέγιστο- κατά μέσο όρο- 6,5 λεπτά το λίτρο (που σημαίνει κατά περίπτωση από 4-10 λεπτά ανάλογα με το πρατήριο και την εταιρεία).
Σιγά τα λάχανα, θα πείτε. Κι όμως, η καλή εφημερίδα μας προετοιμάζει από τώρα να χαρούμε που η κυβέρνηση θα βγάλει από την ασφυκτιούσα από τους φόρους καλύβα μας, όχι το σκύλο, όχι την αγελάδα, όχι το γάιδαρο, αλλά μια νυχτοπεταλούδα που θάμπωνε το φως της ευημερίας μας.
Χαρείται συμπατριώτες. Ξεχάστε ότι κρυώνετε γιατί οι φόροι στο πετρέλαιο εκτινάχτηκαν από τα 20 στα 300 ευρώ, γιατί το 60% της τιμής της βενζίνης (1 ευρώ) είναι φόροι και 70 λεπτά (συμπεριλαμβανομένων και των 60 και πάνω λεπτών της τιμής διυλιστηρίου) όλα τα υπόλοιπα.
Πανηγυρίστε, που η έξωση της νυχτοπεταλούδας θα αυξήσει το δικό σας ζωτικό χώρο, ώστε να μπορείται να απλώνεται την αρίδα σας και να ψηφίζετε κατά πως πρέπει στα γκάλοπ.
Ο Χότζας ζει, αυτός μας οδηγεί. Μόνο, βάρδα μη βρεθείτε στη θέση του γαϊδάρου μιας άλλης ιστορίας του θυμόσοφου ανατολίτη. Εκείνης που λέει ότι μόλις έμαθε το γάιδαρό του να μην τρώει, εκείνος ο αχάριστος τίναξε τα πέταλά του.
Πανηγυρίστε, συμπατριώτες. Γιατί θα θα αγοράζετε φθηνότερα τη βενζίνη 4-5 ολάκερα λεπτά. Χαρείτε όσο έχετε το καλύβι σας ακόμη. Γιατί, όπως πάμε με τους φόρους επί παντός κινητού και ακινήτου, συντόμως μπορεί να τη χάσετε και αυτή. Και τότε να δείτε ευρυχωρία κάτω από τα αστέρια...

 

Ονοματοθέτες της συμφοράς και η συφοριασμένη καθημερινότητά μας

Πριν μισό αιώνα ο κορυφαίος πολιτικός του Χρυσού Αιώνα της Αθήνας, ο Περικλής, ''δάνεισε'' το όνομά του στο σχέδιο που προετοίμασε τις ''εκλογές της βίας και νοθείας'', όπως έμειναν στην ελληνική ιστορία οι εκλογές του 1961. Το σχέδιο Περικλής, διαβάζουμε στη Βικιπαίδεια, ήταν ''ένα ειδικό επιτελικό σχέδιο ανάληψης στρατιωτικών επιχειρήσεων, με συνεπικουρία και άλλων αρχών, κυρίως αστυνομικών, αλλά και κάποιων παρακρατικών οργανώσεων, με απώτερο στόχο την ποδηγέτηση των ελληνικών βουλευτικών εκλογών του 1961, υπέρ της τότε δεξιάς παράταξης.
Λίγα χρόνια μετά έρχεται η σειρά του Προμηθέα, του μέγιστου ευεργέτη του ανθρώπου, κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, να ''σώσει'' την Ελλάδα από την ''κομμουνιστική απειλή''. Το ''σχέδιο Προμηθεύς'' ήταν σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ, που πρόβλεπε την ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής απειλής. Μια παραλλαγή του σχεδίου αυτού, το ''σχέδιο Ιέραξ ΙΙ'', χρησιμοποιήθηκε από τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου, οι οποίοι ''μας έσωζαν'' επί εφτά και πάνω χρόνια ''χειρουργώντας'' μας χωρίς αναισθητικό, δεμένους στην ''κλίνη του Προκρούστη''.
Καημένε Περικλή, τιτάνα Προμηθέα, πως μπορούσατε να φανταστείται την κακοποίηση που θα υποστείται από τους νεοέλληνες απόγονους των αρχαίων Ελλήνων!
Ο Περικλής άφησε πίσω του Παρθενώνες, οι νεοέλληνες νομείς της εξουσίας, Μακρονήσια, τους ''νέους Παρθενώνες'', κατά τον Π. Κανελλόπουλο. Ο ''Επιτάφιός'' του, όπως έφτασε σε εμάς μέσα από την Ιστορία του Θουκυδίδη, αποτελεί έναν αξεπέραστο ύμνο της δημοκρατίας. ''Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος'', τόνιζε τιμώντας τους πρώτους νεκρούς του Πελοποννησιακού Πολέμου. Οι επίγονοί του όπλισαν με φονικούς λοστούς το παρακράτος της δεκαετίας του '60, ενώ σήμερα ειδικεύονται στην κατασκευή ταφόπλακων των ελπίδων ενός ολόκληρου λαού. Όσο για τους ''επιφανείς άνδρες'', τους πάει κουτί πλέον το ''πάσα γη offshore εταιρεία''.
Αλλά και εκείνος ο Προμηθέας! Έκλεψε από τον Ήφαιστο τη φωτιά και την έδωσε κρυφά στους ανθρώπους, τους έμαθε να δημιουργούν εγαλία, τους δίδαξε τα γράμματα και τις επιστήμες. Τιμωρήθηκε γι' αυτό από το Δία, που τον έδεσε σε ένα βράχο στον Καύκασο και έστελνε κάθε πρωί έναν αητό να του τρώει το συκώτι.Στην πρόσφαση ιστορία μας, ο σύγχρονος Προμηθέας αλυσόδεσε ένα ολόκληρο λαό, τον έστειλε στα ξερονήσια. Η τέλεια μεταμόρφωση, που ούτε ο μέγας παραμυθάς, ο Αίσωπος, δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Ο τέλειος εξεφτελισμός του πιο ευγενικού ήρωα της ελληνικής μυθολογίας.
Σήμερα, το αυταρχικό κράτος, το οποίο οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια που δημιούργησαν τα μνημόνια, η τρόικα, το ΔΝΤ κλπ, καταφεύγει και πάλι στην αρχαία ελληνική μυθολογία και ιστορία για να βαφτίζει τα διάφορα σχέδιά του, με βάση τα οποία φιλοδοξεί να οικοδομήσει τη ''νέα Ελλάδα''. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Ξένιος Ζευς: Αυτή η ονομασία επιλέχθηκε από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης για βαφτίσει το σχέδιο εκκαθάρισης του κέντρου της Αθήνας από τους μετανάστες και τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους σύγχρονους παρίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας.
Στην αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία εθεωρείτο αρετή, τοποθετημένη μάλιστα τόσο ψηλά στον πίνακα των ανθρώπινων αξιών, ώστε να ορισθεί ως προστάτης της ο ίδιος ο πατέρας των θεών, ο και Ξένιος Ζευς επιλεγόμενος. Ο Δίας τότε προστάτευε τον ξένο, τον φυγάδα, τον ικέτη. Σήμερα; Να ρωτήσουμε τον Δένδια; ή μήπως τους ''αρχαιολάτρες'' και προπαντός ''αρχαιογνώστες'' χρυσαυγίτες;

Αθηνά: Θεά της σοφίας,  της στρατηγικής και του πολέμου στην αρχαιότητα. Σήμερα ''χάρισε'' το όνομά της στο σχέδιο άλωσης της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Προς θεού, δεν είναι αυτή η επιδίωξή τους. Τον εκσυγχρονισμό της παιδείας θέλουν, λένε, με το κλείσιμο περίπου 140 σχολών, τη συγχώνευση άλλων κλπ. Την Αθηνά τη ρωτήσανε;

Με μια μικρή έρευνα που κάναμε, ανακάλυψαμε ότι από τους θεούς του Ολύμπου μόνο η Ήρα και ο Άρης πρέπει να αισθάνονται παραπονεμένοι, μιας και δεν βρήκαμε κανένα ''σχέδιο'' ούτε ''πρόγραμμα'' με το όνομά τους.
Ο Ποσειδώνας έχει χαρίσει το όνομά του σε μία ''επιχείρηση'' και ένα ''σχέδιο''. Η επιχείρηση Ποσειδών, πατρότητας Frontex, στοχεύει στη μείωση της λαθρομετανάστευσης. Το σχέδιο Ποσειδών το συναντήσαμε σε δύο εκδοχές: Η παλαιότερη αφορούσε στον περιορισμό του λαθρεμπορίου καυσίμων στη ναυτιλία και η νεώτερη στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών της χώρας.
Με το όνομα του Ήφαιστου βαφτίστηκε ένα ''σύστημα ηλεκτρονικής παρακολούθησης της διακίνησης του πετρελαίου θέρμανσης από το στάδιο του εκτελωνισμού μέχρι την πώληση στον τελικό καταναλωτή''. Τα στοιχεία του, όμως, δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ, και ήδη οι Έλληνες βιώνουν τις συνέπειες της εξίσωσης των φόρων στα καύσιμα.
Μια θεσούλα στο τρελάδικο της νεολλληνικής ονοματολογίας κατέχουν και οι υπόλοιποι θεοί του Ολύμπου, όπως:
Ερμής, σύστημα 24ωρης μέτρησης και ελέγχου της εκπεμπόμενης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ραδιοσυχνοτήτων στο περιβάλλον από διάφορες πηγές, όπως, κεραίες ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, κεραίες κινητής τηλεφωνίας, ραντάρ κλπ.
Διόνυσος, πρόγραμμα χρησιμοποίησης των οινοποιητικών αποβλήτων για την παραγωγή φυσικών προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και οργανικού λιπάσματος.
Άρτεμις, πρόγραμμα μελέτης- παρακολούθησης των θηραματικών πληθυσμών και καταγραφής της κυνηγετικής κάρπωσης
Δήμητρα, προγράμματα κατάρτισης αγροτών, αλλά και πρόγραμμα παραγωγής ενέργειας από φυτική βιομάζα.
Για κάποιους θεούς χρειάστηκε να βγούμε από τα ελληνικά σύνορα. Έτσι,
Πρόγραμμα Απόλλων ονομάστηκε από την ΝΑΣΑ το διαστημικό πρόγραμμα για την εξερέυνηση της επιφάνειας της Σελήνης.
Η Εστία έδωσε το όνομά της στο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρησης Κρίσεων της Κύπρου.
Η Αφροδίτη ενέπνευσε τον ''αυτοδίδακτο αρχιτέκτονα'' Ζακ Φρέσκο, που ζει στη Φλόριντα των ΗΠΑ, βαφτίζοντας με το όνομά της το ''ολοκληρωμένο σχέδιό'' του ''προς μια βιώσιμη, αχρήματη κοινωνία, βασισμένη στην οικονομία των φυσικών πόρων, όπου οι άνθρωποι, η τεχνολογία και η φύση θα συνυπάρχουν επί μακρόν σε μια κατάσταση δυναμικής ισορροπίας''.

Σε ότι αφορά τους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης (εκλεγεται στη Γερμανία) έδωσε το όνομα του Ηρακλή σε ''ένα σύγχρονο σχέδιο, όπως λέει, που θα χαρακτηρίζεται από τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα που είχε ο μυθικός Ηρακλής'', ''που έχει ανάγκη η Ελλάδα για να αναδιαρθρώσει την οικονομία της''.

Ο Θησέας, με τη σειρά του, δάνεισε το όνομά του σε αναπτυξιακό πρόγραμμα για την υποστήριξη των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού.
Προσφάτως μας προέκυψε και η Αριάδνη, για την καταπολέμηση των συντάξεων μαϊμού. Αρχικά πρόβλεπε τη δήλωση των γάμων, θανάτων, διαζυγίων κλπ από τους ίδιους τους πολίτες στα συμβολαιογραφεία, με την πληρωμή του σχετικού αντίτιμου, αλλά τελικά η σχετική διάταξη αποσύρθηκε και η ενημέρωση θα γίνεται διαδικτυακά ανάμεσα στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Από τους αρχαίους Ελληνες επιστήμονες ξεχωρίζει ο Ξενοκράτης, με το ομώνυμο σχέδιο αντιμετώπισης καταστροφικών φαινομένων, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον αρχιτέκτονα Καλλικράτη, που στα αρχαία χρόνια συνέβαλε στην κατασκευή του Παρθενώνα, αλλά σήμερα μετατράπηκε σε ''αρχιτέκτονα'' της τελευταίας αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, ενώ υπάρχει η τάση να βαφτίζουν με το όνομά του ''μνημονιακές'' μεταρρυθμίσεις σε διάφορους χώρους της κοινωνίας: Καλλικράτης στην παιδεία, Καλλικράτης στο εμπόριο κλπ.
Πλήθος αρχαίων Ελλήνων Επιστημόνων έχουν δανείσει τα ονόματά τους σε διάφορα πανεπστημιακά προγράμματα (Αρχιμήδης, Θαλής, Ηράκλειτος, Ήρων, Σωκράτης), ο Φειδιππίδης σε πρόγραμμα πρόληψης του αιφνίδιου θανάτου νέων και αθλητών.

Οι χθόνιοι θεοί δεν φαίνεται να είναι δημοφιλείς στους κατ' επάγγελμα ονοματοθέτες των υποργείων και λοιπών φορέων εξουσίας της χώρας μας. Έτσι, δεν συναντήσαμε κανένα σχέδιο που να φέρει το όνομα του Άδη ή του Κέρβερου, αλλά ούτε και της Περσεφόνης. Όμως, στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε το ''σχέδιο εκτάκτου ανάγκης ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ'', όπως μας το παραθέτει η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου, που θα μπορούσε άνετα να είναι το όνομα του ''σχεδίου διάσωσης της Ελλάδας'', που βιώνουμε στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια.

Σχέδιο εκτάκτου ανάγκης "ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ"

Επιβαρύνουν τον προυπολογισμό τα νησιά με πληθυσμό κάτω από 150 κατοίκους. Έχουν για παράδειγμα 5 μαθητές και 12 καθηγητές!  Άν έχουν και κανένα γιατρό , φαρμακοποιό, αστυνομικό, παπά, και επιδοτούμενο δρομολόγιο!....  μας καταστρέφει! Σκέφτηκαν τα τζιμάνια της τρόικας, 
Και γατί να μην εκκενωθούν και τα χωριά με μικρό πληθυσμό;, μας βάζουν μέσα.. και όλα τα νησιά θα έλεγα!

 Πώς και δεν το σκέφτηκαν και αυτό; Ή μας το κρύβουν;.

 Να αναλάβει επίσης ο ΕΟΠΠΥ να μας αλαφρύνει από το βάρος 2 εκ. συναξιούχων, που καθε μήνα με τα φάρμακά τους, τα νησήλειά τους, τις συντάξεις τους, μας κοστίζουν του κόσμου τα χρήματα, ωρίς να προσφέρουν τίποτα. 

  Εύκολο, κόβεις τα φάρμακα, τις συντάξεις, κλείνεις τα νοσοκομεία, .... σε ένα χρόνο. ΚΑΘΑΡΙΣΕΣ!

  Ψυχικά, άρρωστοι, ΑΜΕΑ, ομοφυλόφιλοι, με κινητικά προβλήματα, σκουρόχρωμοι, τσιγγάνοι κλπ.. οκ. θα τους αναλάβει η Χρυσή Αυγή.. κοστίζουν!!

  Δύο εκ νέοι είναι πολλόι, οι μισοί είναι άνεργοι, τα χαρτιά τους και τον πούλο για καμια άλλη χώρα να δουλέψουν.
 Και τα σχολεία.. πάθανε τίποτα οι παπούδες μας που σουδάσανε σε μονοθέσια;, και σε τάξεις με 80 μαθητές;, χώρια που θα γλυτώσουμε από 15.000 καθηγητές, λιγότερες αθουσες, λιγότερα θρανία.....

 Με αυτά τα μέτρα θα μείνουμε 4,5 με 5 εκ.... ΜΙΑ ΧΑΡΑ χωράμε να μαζευτούμε ΟΛΟΙ στην Αθήνα 

 Μειώνεται και το κόστος, 

 Και μετά δίνουμε όλη την υπόλοιπη χώρα για να στήσουν ότι θέλουν.

 Φωτοβολταικά, ανεμογεννήτριες, χρυσορυχεία, ξενοδοχεία, στριπτηζάδικα, εξοχικά, τουριστικά θέρετρα, να πηγαίνουμε να στρώνουμε τα σεντόνια, - αν μας επιτρέπουν

 ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ "ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ" 

εν εξελίξει..

Γεμισε ο τόπος τρωκτικά και οχέντρες

Η εποχή των δεινοσαύρων παρήλθε. Ζούμε στην εποχή της οχέντρας και των τρωκτικών. Διότι, δίχως τρωκτικά τα φίδια δεν μπορούν να ζήσουν. Και τα τρωκτικά δίχως τα φίδια θα αφανιστούν λόγω υπερπληθυσμού.
Ενίοτε, απαραίτητοι για την ισορροπία των ειδών στους βιότοπους της νύχτας και των υπονόμων είναι και οι βάθρακες. Χρειάζονται μπόλικη λάσπη για να ζήσουν, αλλά τέτοια υπάρχει άφθονη στους βιότοπους της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και των ''εισοδηματιών''.
Τα βατράχια κοάζουν κάθε βράδυ στα δελτία των οχτώ και στις ''ενημερωτικές'' εκπομπές του τρόμου. Καθένα από μόνο του και όλα μαζί, κουφά στα κοάσματα των γειτόνων τους στο βούρκο. Διαλέγονται κοάζοντας και κοάζουν συζητώντας. Κοάξ- κοάξ, σε όλο το πλάτος της ''βατραχικής'' κλίμακας'', μόνο στον τόνο διαφέρουν.

Μια παρένθεση: Στον υπαίθριο χώρο ενός ωραίου ατμοσφαιρικού μαγαζιού της ιδιαίτερης πατρίδας μου, όταν τα μουσικά όργανα σώπαιναν, ένας ογκώδης μπάκακας πρόβαλε μεγαλόπρεπος στις όχθες του διπλανού ρυακιού και ύψωνε την βροντερή φωνή του σαν να ήθελε να μας υποδηλώσει ότι ήξερε και αυτός από μουσική. Κόαζε όχι πάνω από ένα λεπτό. Μετά με μία μεγαλόπρεπη βουτιά χανόταν στο νερό του ποταμού. Μέχρι το επόμενο μουσικό διάλειμμα.
Τώρα είναι χειμώνας και ο μπάκακας προφανώς έχει πέσει σε χειμερία νάρκη. Ελπίζω να είναι συνεπής στο ραντεβού μας το ερχόμενο καλοκαίρι. Γιατί είναι τόσο αληθινά ''βατράχινος'' ετούτος ο μπάκακας, όχι σαν τα γλοιώδη ανθρώπινα βατράχια που παίζουν με τον πόνο μας, τα νεύρα μας,  τη λογική και την αισθητική μας κάθε βράδυ, χειμώνα- καλοκαίρι, διότι δυστυχώς η φύση δεν προέβλεψε γι' αυτά ούτε χειμερία ούτε θερινή νάρκη.
Τέλος παρένθεσης

Τρωκτικά. Γέμισε από τούτα ο τόπος. Πλάσματα των υπονόμων και των λαγουμιών, ροκανίζουν τις ζωές μας και τα ίδια τα θεμέλια της κοινωνίας μας. Τρώνε τον αγλέουρα και τρελαίνονται για το μέλι, που το αντλούν με τις μακριές ουρές τους από τους γκαζοντενεκέδες της διαφθοράς και της διαπλοκής. Ενίοτε, εξαιτίας της λαιμαργίας τους, πέφτουν μέσα στους γκαζοντενεκέδες, αλλά και τότε έχουν τον τρόπο να επιβιώνουν καταβροχθίζοντας με τη μέθοδο του γλυψίματος όλο το περιεχόμενο του δοχείου.
Τρωκτικά, λαμόγια, αεριτζήδες, παπατζήδες. Ιδιαίτερα δημοφιλείς εκφράσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Καθόλα ευυπόληπτοι κύριοι- και κυρίες- της εξουσίας, της υψηλής κοινωνίας (αλλά και παράπλευρων σε αυτήν χώρων), παρουσιάζονται συνήθως ως τιμητές των πάντων (σ.σ. κριτές και επικριτές των πράξεων όλων των άλλων). Ζουν επιδεικτικά πλούσια, δηλώντας εξίσου επιδεικτικά ελάχιστα εισοδήματα ή ακόμα και ''ξεχνώντας'' να συμπληρώσουν έστω και τυπικά τη φορολογική τους δήλωση.
Είναι οι γνωστοί σε όλους μας ''Ελληναράδες'' , οι υπερπατριώτες των σαλονιών, οι αρουραίοι των μετόπισθεν, που δέρνουν άμα λάχει κανέναν ταλαίπωρο μετανάστη και βγάζουν τη γλώσσα στα υποζύγια του κρατικού κορβανά, τάσσονται υπέρμαχοι των ''μεταρρυθμίσεων'' όταν αυτές δεν τους αγγίζουν, έχοντας μια καλή καβάτζα σε κάποια τράπεζα του εξωτερικού.
Τεελυταίως, άνθιση γνωρίζει και η ομοταξία των πολιτικών- τρωκτικών. Τα δόντια αυτουνών είναι πολύ αιχμηρά και η τσίπα τους λιγότερη από την τσίπα των ποντικιών των υπονόμων. Χρόνια τώρα ''σώζουν'' την Ελλάδα ροκανίζοντας τις σάρκες των ανθρώπων της. Έφτασαν στο μεδούλι πια, αλλά συνεχίζουν να ροκανίζουν.
Βέβαια, οι οχέντρες καραδοκούν. Και χύνουν το δηλητήριό τους στο κορμί των ξοφλημένων ποντικιών της πολιτικής (ιδέ Παπακωνσταντίνου και κάποιους ακόμα απόστρατους ή απότακτους πολιτικούς). Το δήγμα τους στη δική τους επιβίωση αποσκοπεί και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί πράξη δικαίου. Σκοτώνουν τα ξοφλημένα τρωκτικά για να σκεπάσουν με το θορυβώδη επιθανάτιο ρόγχο τους ττη δική τους αγωνία, για να στρέχουν την οργή του κόσμου στο ακίνδυνο πια ''πολιτικό πτώμα'' του πρώην συμπαίκτη τους.
Όμως, οι οχέντρες δηλητηριάζουν αδίστακτα και την καθημερινότητά μας, σκορπίζοντας απλόχερα το φονικό δηλητήριο του κοινωνικού αυτοματισμού όπου βρεθούν και όπου σταθούν. Τη μια μέρα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι και την επομένη οι οδηγοί στις συγκοινωνίες. Μετά έρχεται η σειρά των αγροτών, ακολουθούν οι ΔΕΗ-τζήδες, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, τα ''ρετιρέ'' που έλεγε και ο γερο- Παπανδρέου, οι φαρμακοποιοί ή οι γιατροί κατά περίπτωση, οι άρρωστοι που αρρωσταίνουν, οι συνταξιούχοι που δεν πεθαίνουν. Και πάει λέγοντας...
Και πάνω απ' όλα, ως ''μπαλαντέρ'' σε αυτό το ατέρμονο παιχνίδι των ευθυνών, φταίνε οι μετανάστες και εσχάτως ο...ΣΥΡΙΖΑ.
Αδέρφια,
μην αφήνετε το δηλητήριο του κοινωνικού αυτοματισμού να δηλητηριάσει την ψυχή σας. Γιατί, όπως λέει και το τραγούδι, ''σήμερα εσύ, αύριο εγώ''. Τουτέστιν, θα έρθει και η δική μας η σειρά αν δεν εξουδετερώσουμε το φονικό δηλητήριο με το μόνο αποτελεσματικό φάρμακο που διαθέτουμε: την αλληλεγγύη μας, την ανθρωπιά μας, την αξιοπρέπειά μας. ''Ελάτε να μετασχηματίσουμε την οργή σε ένα κίνημα δημιουργικό'', που λέει και ο ''φιλοτρομακράτης''- κατά τον Κεδίκογλου- βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Β. Διαμαντόπουλος.

Και ας μην ξεχνάμε ότι κάπου- κάποτε πολύ λόγος γινόταν για τα δομημένα ομόλογα και τη μεγάλη ληστεία των ταμείων μέσω του Χρηματιστηρίου, το Βατοπέδι και η Ζήμενς θάφτηκαν εσπευσμένα στο βούρκο της διαπλοκής, το κράτος συχνά- πυκνά προσθέτει τους δικούς του ογκόλιθους στην πυραμίδα της ακρίβειας με τις αυξήσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και της έμμεσης φορολογίας.Τις παράνομες επιδοτήσεις και τις μαϊμού αναπηρικές συντάξεις οι πολιτικάντηδες τις μοίραζαν, ενώ οι τράπεζες ήταν που μοίραζαν εν είδει φέιγ βολάν πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, εορτοδάνεια και άλλα παρεμφερή.


Σ.Σ. Αγλέουρας: δηλητηριώδες φυτό, ο ελλέβορος των αρχαίων. Στην καθομιλουμένη λέγεται ''γαλατσίδα''. Σήμερα, μάλλον λανθασμένα, χρησιμοποιούμε την έκφραση ''έφαγε τον αγλέουρα'' με την έννοια ''έφαγε του σκασμού''.

Είμαι γομάρι;

Χθες πήρα τον- προ αύξησης- λογαριασμό της ΔΕΗ. 100 ευρώ ο λογαριασμός ρεύματος, 200 ευρώ το χαράτσι και ότι άλλο έχουν φορτώσει σε αυτό το λογαριασμό. Δεν έχω φτάσει ακόμη στη θέση εκατομμυρίων συμπολιτών μου να αδυνατώ να πληρώσω, αλλά, να, κοιτάζοντάς τον κάπου άρχισαν να αισθάνομαι σαν ''γομάρι''. Τουτέστιν, γάιδαρος, κάθε άλλο παρά ''ξεσαμάρωτος''. Ή ''υποζύγιον'', που θα έλεγε ο καθόλα σεβάσμιος καθηγητής φιλόλογος στο επαρχιακό γυμνάσιο που φοιτούσα πριν καμιά σαρανταριά χρόνια.
Και ασυναίσθητα άρχισα να σιγοτραγουδώ την ''Μπαλάντα του κυρ- Μέντιου'' του Βάρναλη'', όχι βέβαια ως Ξυλούρης, αλλά ως γάιδαρος κυριολεκτικά και μεταφορικά (επιεικώς, γκαρίζοντας).
''Είκοσι χρονών γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά''.
Γομάρι αισθάνομαι μεν, αλλά όχι όχι πια ''είκοσι χρονών''. Όμως, συνεχίζω να ελπίζω ότι ο ''κυρ- Μέντιος'' δεν μπορεί, θα ρίξει την ''κλωτσιά'' του κάποια στιγμή.Το λέει και το τραγούδι:
''Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
θα ξυπνήσεις μονομιάς, θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς''.

Σ.Γ. Γομάρι στην κυριολεξία σημαίνει βαρύ φορτίο, μεταφορικά γάιδαρος.
Το ''γομάρι'' δουλεύει σκληρά, έναντι ευτελούς αμοιβής, υπομένει τα πάντα, δεν διαμαρτύρεται, δεν διεκδικεί κανένα δικαίωμα Μέχρι αναισθησίας. Όμως, επειδή κάπου- κάπου το ''γομάρι'' κλωτσάει κιόλας και το κάνει χωρίς τακτ και απροειδοποίητα, για το λόγο αυτό το χαρακτηρισμό ''γομάρι'' τον αποδίδουμε και σε αυτούς που συμπεριφέρονται βίαια, άγαρμπα και με ζωώδη τρόπο.
Η ουσία, πάντως, είναι ότι και το ''γομάρι'' κλωτσάει. Και αν σε πετύχει η κλωτσιά, τότε ''θα σου έρθει ο ουρανός σφοντύλι'', τουτέστιν ''θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς''.

Πολιτισμός είναι...

«Η ζεστασιά στο σπίτι είναι πολιτισμός».
Ειπώθηκε από μία κυρία που περίμενε στη στάση του λεωφορείου. Το έλεγε στη φίλη της που περίμενε και αυτή στην ίδια ουρά, κάτω από το ψιλόβροχο. Το ύφος της ήταν νοσταλγικό, σαν να αναλογιζόταν τα ''περασμένα μεγαλεία'', όταν το καλοριφέρ ήταν ζεστό.
Και εμείς, οι υπόλοιποι της ουράς, βρεχόμασταν και ακούγαμε. Απλές φράσεις, ανθρώπινες. Ο ΟΡΙΣΜΟΣ του Πολιτισμού στην εποχή της κρίσης. Μια ζεστή γωνιά, ένα ζεστό φαγητό, το αυτονόητο κάποτε, που απωλέσαμε τώρα.
Άκουγα και σκεφτόμουνα. Άραγε, πόσες χιλιάδες ευρώ προβλέπει το κονδύλι για τη θέρμανση της Βουλής; Πόσα θα πληρώσουμε φέτος για τη θέρμανση των υπουργικών γραφείων, αλλά και των γραφείων των κάθε λογής παραστατών των πολυκέφαλης μεν, μονο-πολιτικής δε κυβέρνησης;
Αδέρφια, τα στοιχεία αυτά δεν θα τα μάθουμε ποτέ.Το φετινό χειμώνα θα συνεχίσουμε να κρυώνουμε, χάσαμε τη θαλπωρή μας, αλλά κερδίσαμε κάτι πολύ σημαντικό, που το είχαμε απωθήσει στα ''ασήμαντα'' στα χρόνια του εφησυχασμού. Όπως λέει και ο ποιητής:

Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Γιατί Πολιτισμός είναι και η κουβέντα. Η ήσυχη, η απλή κουβέντα για τα καθημερινά. Όχι οι κοκκορομαχίες στη Βουλή και τα ''παράθυρα των 8''. Κι όσο εμείς θα μαθαίνουμε ''να κουβεντιάζουμε ήσυχα και απλά'' τόσο θα τρομάζουν οι ''κοκκορομάχοι''. Θα ''γαυγίζουν'' όλο και δυνατότερα (μα γαυγίζουν τα κοκκόρια; Ναι, τα μεταλαγμένα και καυγίζουν και νιαουρίζουν).

Περνάει ο στρατός (συγνώμη, ο Βενιζέλος) της Ελλάδος φρουρός

Την Πέμπτη το πρωί ξύπνησα πολύ ευδιάθετος και, μπορώ να πω, αισιόδοξος. Η πασαρέλα των καλπών ολοκληρώθηκε κάπου εκεί κοντά στα ξημερώματα, η σκευωρία κατέπεσε, ο Βενιζέλος παραδόθηκε πάλλευκος στην κοινωνία και η ''τρικούβερτη'' κυβέρνησή μας μπορεί πλέον να αφοσιωθεί ψυχή τε και σώματι στο μεγαλειώδες έργο της διάσωσης της χώρας δια της μεθόδου της πτωματοποίησης του λαού της.
Όλα καλά, λοιπόν. Συντόμως ''θα έχωμεν και ανάκαμψιν'', που λένε και οι του οικονομικού επιτελείου- τρομάρα μας- της κυβέρνησης. Οσονούπω έρχεται και η ανάπτυξις.
Είχα, όμως, και έναν ακόμη λόγο να είναι καλοδιάθετος. Ο Βενιζέλος μας πληροφόρησε ότι διατηρούσε στο σπίτι του και τα αμυντικά και στρατιωτικά σχέδια της χώρας. Και για να τα κατέχει, αυτός ο ανιδιοτελής υπηρέτης του ελληνικού λαού, ο διαπρεπής συνταγματολόγος και υπερασπιστής της νομιμότητας, της ευνομίας και του δικαίου, ε, σίγουρα για το καλό μας τα κατέχει. Να του έχουμε εμπιστοσύνη, αυτός ξέρει.

Μέρες του '50 και του '60 θα ξαναζήσει συντόμως η Ελλάς. Οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τα ξυστριά τους- συγγνώμη, την ψήφο τους- έξυσαν της λάσπες από τη βαλόμενη πολιτική ηγεσία της χώρας, επιστρέφοντάς την λαμπερή και μυρωδάτη στην κοινωνία. Τώρα πλέον, όλοι μπορούν να επιδοθούν απερίσπαστοι στο ανορθωτικό τους έργο. Να μας βυθίσουν- εμάς τους μόνιμους χρηματοδότες των δημόσιων ταμείων- στις λάσπες της δεκαετίας του '50. Τότες, οι πατεράδες μας βιώνανε το όραμα της αναδυόμενης ''βαρειάς βιομηχανίας'', της ΠΕΣΙΝΕ, της Χαλυβουργίας, της αυτοκινητοβιομηχανίας  (που ποτέ δεν ήρθε) και οι ασφαλιστικές εισφορές τους κατατίθονταν άτοκα στην Τράπεζα της Ελλάδας για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη που μας υπόσχονταν οι πολυεθνικοί θηρευτές του εθνικού μας πλούτου.
Σήμερα, 50-60 χρόνια μετά, η κοινωνία μας ζει με το όνειρο της νέας ανάπτυξης, που στην πραγματικότητα, όμως, έρχεται από τα παλιά. Το καινούργιο μας όνειρο- όπως θέλουν να μας το υποβάλουν οι ''τρικούβερτοι''- είναι τα μεγάλα έργα που θα ξαναρχίσουν (κάποτε την ξαναζήσαμε αυτού του είδους την ανάπτυξη), το πετρελαϊκό Ελντοράντο, τα κρουαζιερόπλοια που θα καταπλέουν κατά μυριάδες στα- υπό ξένη σημαία- λιμάνια μας, ο παράδεισος της ''πλέριας'' ιδιωτικοποίησης. Με μεροκάματα ανάλογα εκείνων της δεκαετίας του '50. Με εργατικά και αστικά δικαιώματα ανάλογα της προβιομηχανικής εποχής.

 Αλυχτούν οι ''σωτήρες''

Τότες, οι πατεράδες μας επιδοτούσαν την ανάπτυξη με τις ασφαλιστικές τους εισφορές, με τα μεροκάματα της πείνας. Πλήρωναν πολύ ακριβά το όνειρο μιας καλύτερης ζωής, στιβαζόμενοι στις παραγκουπόλεις πέριξ των μεγάλων αστικών κέντρων ή στα τρένα της μετανάστευσης.
Σήμερα, οι πατεράδες μας, όσοι ζουν ακόμα, καταθέτουν στους δανειστές, που στην ουσία χρηματοδότησαν τη ελληνική ''φούσκα'' και χάρισαν άκοπα πλούτη σε όλους αυτούς που ''κοσμούν'' με τα ονόματά τους τις πολυποίκιλες λίστες των κάθε λογής ληστών και τρωκτικών, την ίδια τους τη σύνταξη και οι νεώτεροι το μεροκάματό τους, όσοι τέλος πάντων έχουν ακόμη μεροκάματο. Για να αποφασίσουν και πάλι αυτοί για το πως, που και πότε θα ''αναπτυχθούμε''.
Την πορεία για τη ''νέα ανάπτυξη'' οι άνεργοι την πληρώνουν με το ίδιο το ψωμί τους, οι άστεγοι με τα ''τεκμήρια διαβίωσης'' (φορολογούνται δηλαδή γιατί επιμένουν ακόμη να ζουν και να ανασαίνουν), οι γονείς με κεφαλικό φόρο για τα παιδιά τους, οι αυτοκτονούντες με το αίμα τους.

Οι ''σωτήρες'' αλυχτούν, οι φασίστες και οι παντός είδους Ελληναράδες δέρνουν και σκοτώνουν τους μετανάστες, οι ''βολευτές'' ψηφίζουν και κάθε τόσο κόβουν με πρωτοφανή ψυχρότητα και αναλγησία κομμάτια από τη σάρκα μας, από τη σάρκα των ίδιων των παιδιών μας. Υποσχόμενοι κάθε φορά ότι η παρούσα σφαγή θα είναι η τελευταία.

Δεν είναι απελπισμένος, Τσαντισμένος είμαι. Για την πασαρέλα ενώπιον των καλπών των εθνοπατέρων, για την αβουλία και το θράσος των ''βολευτών'', που δέχονται να παίζουν το ρόλο των δικαστών χωρίς να έχουν αυτό το δικαίωμα. Με τα ελάχιστα- εγκυκλοπαιδικά- νομικά που κατέχω, γνωρίζω ότι το δικαίωμα του δικάζειν, του καταδικάζειν και του αθωώνειν το έχει μόνο η δικαστική εξουσία. Ο λαός διατηρεί για τον ευαυτό του το δικαίωμα της πολιτικής καταδίκης ή δικαίωσης.
Όμως, στη χώρα μας, οι πολιτικοί αποτελούν μια ιδιαίτερη συνομοταξία εμβίων όντων. Κατά περίπτωση μπορούν να μετατραπούν σε δικαστές, σε κυνηγούς κεφαλών, σε αστυνόμους (στην περίπτωσή τους το γνωστό παιχνίδι ''κλέφτες και αστυνόμοι'' κάθε άλλο παρά παιδικό είναι), σε δεσμοφύλακες  ενός ολόκληρου λαού. Μπορούν να αποφασίζουν για το μέλλον, την εργασία, ακόμα και το καθημερινό ψωμί των ανθρώπων διά ανατάσεως χειρός, ή- αν ''ζορίζουν τα πράγματα''- σε κάλπες που κα΄θε άλλο παρά το ''ιερό δικαίωμα'' του ''απορρήτου της ψήφου'' διασφαλίζουν.
Φαντάζεστε, άραγε, τι θα γινόταν, αν στις βουλευτικές εκλογές στηνόταν μια κάλπη για κάθε κόμμα;

 Συνειρμοί

Την ίδια περίπου ώρα που οι ''βολευτές'' ετοίμαζαν τα ξυστριά τους για να ξελασπώσουν τον Βενιζέλο, κάπου στα Πετράλωνα δύο φασίστες δολοφονούσαν ένα Πακιστανό, γιατί, λέει, τους εμπόδιζε με το ποδήλατό του. Τα γεγονότα φαίνονται ασύνδετα, αλλά δεν είναι. Για σκεφτείτε το.
Στις πρώτες δεκαετίες μετά τον πόλεμο και στα χρόνια της δικτατορίας, χιλιάδες Έλληνες βίωσαν στο πετσί τους τις συνέπειες του ''διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις''. Σήμερα οι εξουσιαστές δεν φαίνεται να διστάζουν να μας γυρίσουν σε εκείνη την εποχή, στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τα οφίτσια της εξουσίας και να γεύονται το μέλι της διαφθοράς. Μόνο που θα πρέπει να λύσουν ένα ''μικρό πρόβλημα''. Τα ξερονήσια δεν προσφέρονται πλέον για να στιβαχτούν οι ''ασυμόρφοτοι''. Αποτελούν ''δημόσια περιουσία'', που πρέπει να εκποιηθεί. Για να γίνουν τουριστικά συγκροτήματα, μαρίνες, βίλες και ''ησυχαστήρια'' των εχόντων, των κατεχόντων, των μεγιστάνων,  των διεφθαρμένων υποτακτικών τους.

Κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια

Πριν λίγες ώρες ψηφίστηκε το φορολογικό νομοσχέδιο. Και μετά λίγες ώρες έρχονται οι αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα.Στις πόλεις, αλλά και στα χωριά (ποιος όμως να μετρήσει εκεί), το νέφος της αιθαλομίχλης πνίγει τους πνεύμονες των ανθρώπων και φέρνει δάκρυα στα μάτια, τα δάση μας ξηλεύονται και ως καύσιμη ύλη χρησιμοποιείται ότι καίγεται, με τον επί των οικονομικών (τρομάρα μας) υπουργό να κόβει κάθε κουβέντα για πιθανή μείωση των φόρων στο πετρέλαιο και να λοιδωρεί με το αποκρουστικό του ''χαμογελάκι'' τους ξεπαγιασμένους συμπολίτες μας.
Πριν λίγα εικοσιτετράωρα ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για την ανεργία. Τον Οκτώβριο οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.345.715 άτομα, γο 26,8% του ενεργού πληθυσμού, νέο πανευρωπαϊκό ρεκόρ.Οι απασχολούμενοι (προσοχή, όχι οι εργαζόμενοι) ανέρχονται σε 3.680.894.
Με μία διευκρίνιση: Στους απασχολούμενος περιλαμβάνονται ''τα άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω τα οποία την εβδομάδα αναφοράς είτε εργάστηκαν έστω και μία ώρα με σκοπό την αμοιβή ή το κέρδος, είτε εργαστηκαν στην οικογενειακή επιχειρήσηση, είτε δεν εργάστηκαν αλλά είχαν μια εργασία ως μισθωτοί ή επιχείρηση από την οποία απουσίαζαν προσωρινά''.
Δυστυχώς, η ΕΛ.ΣΤΑΤ. μα δίνει μόνο στοιχεία για τους απασχολούμενους (έστω και της μιας ώρας εβδομαδιαίως), όχι για τους πραγματικά εργαζόμενους, δηλαδή αυτούς που με τη δουλειά τους εξασφαλίζουν έστω και στοιχειωδώς τα προς το ζην.
Επίσης, δεν μας δίνει στοιχεία για τους εργαζόμενους μεν ,απλήρωτους δε για τουλάχιστον τρεις μήνες, που μάλλον έχουν ξεπεράσει τα 500.000 άτομα.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Φορολογικό, ΔΕΗ, περικοπές μισθών και συντάξεων, ξεπάγιασμα, περιβαλλοντική καταστροφή, ανεργία που τσακίζει και διαλύει την κοινωνία μας. Και εμείς;
Συζητάμε για τις ''βίλλες', που αίφνης- μετά 22 χρόνια- η κυβέρνηση ανακάλυψε ότι αποτελούν άντρα τρομοκρατίας και ακολασίας. Γινόμαστε μάρτυρες της σύλληψης νέων ''τρομοκρατών'' (τυχαίο αυτή τη στιγμή των μεγάλων περικοπών, του ξεπαγιάσματος και της αποθέωσης της ''δημοκρατίας των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου'';), παρακολουθούμε την κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τη λίστα Λαγκάρντ για οποιοδήποτε άλλο λόγο πλην της έρευνας για εντοπισμό φοροφυγάδων.Ακούμε το Βενιζέλο να εξανίσταται για το ''ρεσάλτο'' του ΣΥΡΙΖΑ κατά του ''άμαχου πληθυσμού'' του ΠΑΣΟΚ.

Αδέρφια, νοιώθω πως παγιδευτήκαμε. Και το μόνο που μου έρχεται στο νου είναι ένα τραγούδι του αείμνηστου Νίκου Ξυλούρη:


Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές
την πρώτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
αδέρφια πήραν οι οχτροί
κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές
την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά
την τρίτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί
κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά
την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
μοιράσαν δώρα οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά
την πέμπτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κρατούσαν δίκιο οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια
σαν κάθε μέρα

Η κυβέρνηση, ακούγεται, σκέφτεται να επιδοτήσει τη μετατροπή των τζακιών σε ενεργειακά. Στον άνεργο να πάει να τα πει αυτά, στον ξυλιασμένο άστεγο του ''διπλανού παγκακίου'', στον συνταξιούχο των 360 ευρώ του ΟΓΑ που του κόψανε τη σύνταξη στο πλαίσιο της ''νέας αναπτυξιακής πολιτικής, που θα επανακινήσει την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας'', στον οικογενειάρχη που φορολογείται πλέον για τα παιδιά του.
Κι όλα αυτά με φόντο το ειρωνικό μειδίαμα του επί των οικονομικών υπουργού.